Hotel Alexiou

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Το Ξενοδοχείο Αλεξίου βρίσκεται στην Καλαμπάκα, κοντά στα Μετέωρα.

Αποστάσεις:

από Αθήνα 400 χλμ

από Θεσσαλονίκη 280 χλμ

από Βόλο 140 χλμ

από Λάρισα 100 χλμ 

από Μετέωρα 1 χλμ

από Ελάτη 35 χλμ

από Λίμνη Πλαστήρα 45 χλμ

Μετέωρα

Στο βορειοδυτικό μέρος της Θεσσαλίας, στην κεντρική Ελλάδα, μεταξύ των βουνών Χάσια που βρίσκονται στα βορειοανατολικά και τα βουνά της Πίνδου στα δυτικά, όπου η πεδιάδα της Θεσσαλίας τελειώνει, γιγαντιαίοι βράχοι υψόνονται και δημιουργούν ένα παγκοσμίως μοναδικό θέαμα. Το φαινόμενο της γέννησης του βράχου δεν αναφέρεται στην ελληνική μυθολογία, ούτε από οποιοδήποτε έλληνα ή ξένο ιστορικό.

Εδώ και χίλια έτη οι ιστορικοί και οι γεωλόγοι έχουν αρχίσει να μελετούν τη δημιουργία αυτών των βράχων, εκφράζοντας τις διάφορες θεωρίες. Η επικρατούσα θεωρία είναι αυτή του γερμανικού γεωλόγου Philipson, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα προς το τέλος του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τη θεωρία του, ένας μεγάλος ποταμός είχε την εκβολή του σε αυτήν την περιοχή, που καλύπτονταν από βαθιά και στενή θάλασσα για τα εκατομμύρια έτη. Στις εκβολές ποταμού μεταφέρονταν πέτρες και διάφορες υλικά από το νερό και από τη συσσώρευση αυτών των υλικών διαμορφώθηκαν οι δελτογενείς κώνοι.

25 έως 30 εκατομμύρια έτη πριν, μετά από μια σειρά γεωλογικών αλλαγών που πραγματοποιήθηκαν στο πέρασμα των αιώνων, το κεντρικό μέρος της παρούσας Ελλάδας ανυψώθηκε και η περιοχή της Θεσσαλίας βυθίστηκε εξ ολοκλήρου, επιτρέποντας το σχηματισμό μιας λίμνης. Αργότερα, διαμορφώθηκε η κοιλάδα των Τεμπών, η οποία διευκόλυνε την έκχυση των υδάτων στο Αιγαίο. Κατά συνέπεια η πεδιάδα της Θεσσαλίας αποκαλύφθηκε.

Με τις συνεχείς διαβρώσεις από τον αέρα, τη βροχή, και άλλες γεωλογικές αλλαγές, αυτοί οι βράχοι πήραν την τρέχουσα μορφή τους με το πέρασμα εκατομμυρίων ετών.

Μοναστήρια των Μετεώρων

Στους βράχους των Μετεώρων πλήθος γενναίων ερημιτών βρήκαν καταφύγιο, επιδιώκοντας την πνευματική γαλήνη και την πνευματική ηρεμία έχοντας σαν στόχο την χριστιανική τελειότητα μέσω των προσευχών τους.

Στην αρχή οι ερημίτες προσεύχονταν μεμονωμένα στα μικρά παρεκκλήσια όχι μόνο για τη σωτηρία τους αλλά για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων.

Παραμένει άγνωστο το πότε κατοικήθηκαν οι βράχοι αλλά, σύμφωνα με τα υπάρχοντα χειρόγραφα, η μοναστική ζωή εμφανίστηκε αφότου είχε οργανωθεί. Σύμφωνα με Βυζαντινολόγους οι πρώτοι ερημίτες πρέπει να είχαν κατοικήσει στους βράχους γύρω από το τέλος της πρώτης χιλιετίας.

Ο πρώτος ερημίτης αναφερθείς είναι ο Βαρνάβας γύρω στο 950-970μ.Χ. που ίδρυσε την Σκήτη του Αγίου Πνεύματος και ακολούθησε η ίδρυση της Σκήτης της Μεταμορφώσεως από τον Κρητικό μοναχό Ανδρόνικο στις αρχές του 1000 μ.Χ. Κατόπιν ιδρύεται η Σκήτη των Σταγών ή Δούπιανη περί τα 1150-1160 μ.Χ.

Εκτός από τα προαναφερθέντα ερημητήρια υπήρξαν και άλλοι μοναχοί που έχτισαν στις διάφορες σπηλιές γύρω από το βράχο Δούπιανης, το βράχο του Αγίου Πνεύματος και το βράχο της “Σουρλωτής “. Στην αρχή του 12ου αιώνα μια μικρή κοινότητα ερημητηρίων συστάθηκε στον χώρο των Μετεώρων, με κέντρο το παρεκκλησι της Θεοτόκου, το αποκαλούμενο το “Κυριακό” ή “Πρωτάτο”. Αυτό το παρεκκλησι έχει συντηρηθεί μέχρι τις ημέρες μας και βρίσκεται στο νότο του βράχου Δούπιανης. Σε αυτό το μικρό παρεκκλησι οι ερημίτες συναντήθηκαν για να ενώσουν τις προσευχές τους στο Θεό, για να συζητήσουν τα προβλήματά για τα ζητήματα σχετικά με τα ερημητήριά τους.

Resize